Katrinita & El Thoro in Valencia

Guido Gezellestraat 17

2008-07-21T19:07:00.002+02:00

Na veel verhuis, gezwoeg, gezaag en geklaag zijn wij eindelijk helemaal verhuisd geraakt.
Nog niet alles heeft een plaatsje gekregen en het stof ligt overal in een dikke laag op maar binnen een weekje zal ons klein nest klaar zijn voor bezoekers!!
Bij deze is iedereen die zich aangesproken voelt uitgenodigd...

We zijn terug

2008-07-11T17:18:00.000+02:00

Met spijt in het hart maar met veel mooie herinneringen...
Tot binnenkort!

Oda a Sarah

2008-06-27T09:59:00.004+02:00

Het onvermijdelijke is gebeurd. Sarah is op het vliegtuig richting België gestapt en wij blijven nog even alleen achter. Om dit ongelooflijke avontuur dat we samen hebben meegemaakt een mooie afsluiter te geven, is deze keer de ode aan jou gericht!

Sarah - de chica die van alles lijstjes maakt - die graag in de auto zit - die dol is op glitters in zonnecrème (?) - die houdt van obilhomes - die nog steeds in gondeldieren gelooft - die zo heerlijk grof kan zijn - wiens haar gezien wordt als een goeie landingsbaan voor vliegende cucarachas en begeerlijke eigenschap voor vele spaanse mannen - met stevige "aanhangsels" en grappige onderbroeken - met een witte poep - de chica die mijn yves-partner is - bij wie alles altijd geregeld is - die altijd de sleutel meeheeft - wiens balkonnetje we zo vaak gebruikt hebben - wiens kamer nu veel te leeg is - met wie we gelachen en geweend hebben - die niet houdt van de geur van plastic - wiens vrienden en familie we leerden kennen - met wie ik mezelf in rare bochten wrong tijdens pilates - met wie we companeros overleefden - wiens bed een poot mist - met wie we containers hebben geplunderd - chica die net zo graag eet en drinkt als ons - met wie we heel Andalucia doorkruisten - met wie ik uren heb gebabbeld - die onze crisisjes gewillig over zich heen liet gaan - die zo veel woelige dromen heeft - die zo goed met zichzelf kan lachen - die zo goed tegen een stootje kan - met wie we nog heel lang vrienden willen blijven - enzovoort enzovoort...

Bedankt voor het mooie jaar! Je was de gedroomde companera, we hadden er ons geen betere kunnen wensen. Je bent een mooi "paquetje" met alles erop en eraan. Tot heel binnenkort en geniet van de hereniging met je Jelle!

En ja, ik ben inderdaad aan het wenen terwijl ik dit schrijf...

San Joan

2008-06-26T12:34:00.004+02:00

Of in andere woorden: het meest spectaculaire feest dat we ooit meemaakten...
Duizenden mensen op het strand, kampvuren, dansers on stage, opzwepende muziek, 's nachts zwemmen in de wilde zee, om 12 uur over acht golven springen om een jaar geluk te hebben, superveel plezier. Nog een herinnering om nooit meer te vergeten!

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/SanJoan

Boodschap van Algemeen Nut

2008-06-22T12:06:00.004+02:00

Binnenkort wordt ons internet afgesloten. Als je ons wil bereiken kan dit op het nummer:

- 0034/693.461.473 (Triene)
- 0034/693.461.472 (Thoor)
- 0474/95.96.94 (Thoor)
- 0495/93.56.63 (Triene)

Wij verlaten Valencia op 2 juli en waarschijnlijk komen we een weekje later thuis in Gent.

Afscheid wordt moeilijk...

2008-06-22T11:38:00.003+02:00

Onze teergeliefde nieuwe thuishaven is het ons serieus moeilijk aan het maken om haar ooit nog te verlaten. De zon schijnt en schijnt. De warmte zit in de huizen en de straten, zelfs 's nachts zijn de temperaturen exotisch. De vele afscheidsdrinks, -etentjes, en -feestjes drukken ons met onze neus op de feiten: we zijn hier nog lang niet uitgebabbeld en gefeest. Integendeel. Naarmate de laatste dagen vorderen, komen er alsmaar meer twijfels de kop opsteken. Moeten we hier niet blijven? Willen we wel weer aan het "serieuze" leven in België beginnen? Is Valencia misschien onze nieuwe thuis? En kunnen we al deze mensen hier achterlaten en enkel nog eens occasioneel zien? Sarah haar kamertje zit volledig ingepakt in drie valiezen. Vrijdag stapt ze op het vliegtuig en is het alsof ze hier nooit is geweest. Volgend jaar komt hier een nieuwe lading erasmusers toe en hebben wij enkel de herinneringen aan ons huisje waar we zoveel mensen over de vloer hebben gehad, onze bar waar we zoveel feestjes hebben gegeven, ons strand waar we zo vaak verbrand geweest zijn en onze stad die nu voor altijd onze stad blijft...

Wat zeker is: vrijdag op de luchthaven ga ik even hard snikken en snotteren als ik deed toen ik België achterliet.

Aiai, onze dagen zijn geteld...

2008-06-18T17:35:00.003+02:00

Bijna is het zover. Afscheidsfeestjes worden gegeven, valiezen worden gemaakt, door het jaar heen verzamelde brol wordt weggesmeten, samen aangekocht gerief wordt verdeeld, reisjes om elkaar te bezoeken worden gepland,... En binnen enkele dagen zullen traantjes worden gelaten. En dat allemaal omdat iedereen terug in de realiteit wordt geduwd en binnenkort het zalig zonnige Valencia verlaat...

De verkoop van aftersun gaat spectaculair de lucht in.

2008-06-13T12:06:00.005+02:00

VALENCIA - Gisteren in de namiddag werd in de spaanse stad Valencia opeens een spectaculaire stijging van de aftersunverkoop opgemeten. De vermoedelijke verklaring is volgens het valenciaanse aftersunonderzoekscentrum te vinden bij slechts enkele consumenten nl. belgische erasmusstudenten.

De zon was gevaarlijk straf maar het zachte windje verdoezelde dat. Zodoende werden enkele arme stakkers verrast. "Voor ik het wist, was het te laat. Ik dacht nog dat ik toch maar beter factor 50 zou gebruiken maar omdat ik nu toch al een redelijk kleurtje heb, waagde ik me aan factor 20. Geen goed idee. Want nu heb ik een witte ruitvorm in reliëf in mijn poep gebrand en over de rest van mijn lichaam zal ik maar zwijgen. Ik ben dus genoodzaakt zwaar te investeren in aftersun." aldus een van de redelijk belachelijk uitziende studentes. Deze plotse boom in de verkoop zal er waarschijnlijk voor zorgen dat het aftersunbedrijf op de beurs zal gaan.

Een droom van een baby

2008-06-10T13:52:00.002+02:00

Por fin!!

2008-06-05T15:19:00.003+02:00

Een klein, schattig meisje werd gisteren geboren! Nu zijn wij de heel trotse tio thorito en tia triene...

MONA

El mundo...

2008-06-02T11:38:00.003+02:00

Op een of andere manier had ik gedacht dat mijn jaar in Valencia mijn honger naar nieuw zou stillen. Ik had beter moeten weten.
Hoe korter onze tijd hier wordt, hoe nieuwsgieriger ik word naar alles wat we nog niet gezien, gedaan, gevoeld hebben. In Valencia, in Spanje, in de hele wereld. Meer dan ooit maakt de drang om "de wereld te zien" mij rusteloos, meer dan ooit is de wetenschap dat ik nog maar zo weinig "ontdekt" heb zo dichtbij en meer dan ooit besef ik dat de wereld vol zit met mensen die ik nog moet leren kennen. Valencia heeft iets in mij wakker gemaakt en wie weet: misschien is het nooit meer te stoppen...
U bent gewaarschuwd!

Hasta luego Camille...

2008-06-01T12:47:00.003+02:00

Onze companera de piso heeft haar valenciaanse avontuur afgerond en is terug naar huis gekeerd. Daarom konden we het niet laten om toch nog eens een feestje te organiseren. Dit maal een heus verkleedfeest! Piratas, vaqueras, camareras, junglechicas, caperucita roja, dracula en marina: iedereen was aanwezig! En het was plezant...

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/AfscheidCamille

Cena con el noor

2008-06-01T12:07:00.004+02:00

De Noor -een personage dat hier regelmatig terugkeert- is eigenlijk n kleine stiekemerd. Zijn vrouw en bloedjes van kindjes zijn hier namelijk ook, maar omdat ze geen babysit hebben, moet zij altijd thuisblijven met de kinderen terwijl hij op zijn lappen gaat (wat zeer regelmatig gebeurt). Deze week waren haar ouders hier dus was het eindelijk de moment dat zij zich ook eens kon laten gaan. Wat haar geen twee keer moest gezegd worden. Op zondagavond zaten ze al poepeloere in thoor zijn bar en wou ze gaan dansen op opzwepende ritmes omringd door zwoele lijven... En op dinsdag liet ik mij nog eens uren gaan in de keuken en kwamen ze eten om daarna eens te meer tipsy alweer te gaan shaken in een vrij marginale club hier in het centrum. Ze liet alle remmen los en volgens mij heeft ze de kriebel te pakken want vanavond gaan we naar een flamenco-optreden. Enkel meisjes - mannen moeten thuisblijven!

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/NoorEnVrouw

Gotcha!!

2008-06-01T10:44:00.005+02:00

We hebben hem liggen gehad!

Thoor vindt het geregeld nogal plezant om ons de stuipen op het lijf te jagen. Soms gaat hij daar zelfs redelijk ver in. Hij heeft bvb eens een hele tijd onder het druipend wasrek gezeten om mij daarna een hartstilstand te bezorgen. Sarah heeft al eens n klein verschotje gehad omdat ze zodanig verschoot toen thoor in het donker zijn hand in haar nek legde. Enzovoort enzovoort. En wat wij ook proberen, we slagen er precies nooit in om de schrik-level te evenaren. Dus bedachten we een meesterlijk plan. Inderdaad -alsof we niets beters te doen hebben. We verstopten ons op de weg van zijn schooltje naar huis. Vermomd en met wapens bespiedden we de boel. Gelukkig waren er geen overijverige burgers die de flikken al gebeld hadden (terroristendinges ligt hier nogal gevoelig). Toen Thoor nietsvermoedend en onschuldig kwam aangelopen, gaf ik het teken aan Camille en Sarah en sprongen we vanachter auto's en hoeken. Met heroïsch gebrul -én hoofdcamouflage- attackeerden we hem met waterpistolen. En YES: hij verschoot. Niet zo hard als we gehoopt hadden, want hij piste bvb niet in zijn broek, maar hij verschoot!!!

Yes: mission impossible accomplished!

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/Gotcha

Benissa-Calpe-Altea-Alicante

2008-05-23T11:58:00.004+02:00

Vorig weekend hebben we ons nog eens volledig laten gaan. Sarah haar zus en haar toekomstige kwamen ons ophalen om naar het buitenverblijf van zijn opa te gaan. Een prachtige villa met maar liefst vier terrassen (een oostelijk gelegen, een westelijk gelegen, een dakterras en een om te barbecueën) en een zalig zwembad. Te midden van een explosie van toerisme aan de Costa Blanca zijn er wel nog degelijk mooie en ongerepte plaatsjes te vinden. We beklommen de Ifach, alwaar we aangevallen werden door boosaardige meeuwen die dachten dat we het op hun nesten gemunt hadden - we bakten pizza's op een kampvuur op het strand - we raakten verzeild in een wolkbreuk van jewelste -waarna we jolig met z'n allen in het zwembad sprongen - we waren toch al nat - we struinden marktjes af -we maakten zelfs een gevecht mee tussen twee agressieve locals - we raakten verstrikt in een monsterfile- we barbecueden ons te pletter - we visten op verlaten strandjes - we keken nog eens naar hét nieuws op één - we verbrandden ons tere velletje - álweer - we deden dutjes op het strand... Kortom, een mooi laatste tripje met ons allen.

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/Benissa

2008-05-22T21:12:00.003+02:00

Mijn kleine biciclecita is eindelijk verkocht...

Er zijn dus nog mensen op deze aarde voor wie het echt handig lijkt om zo 'n miniklein rotfietsje te kopen! Waarschijnlijk heeft het schaap het zich nu al beklaagd. Tenzij ze een kont van staal heeft natuurlijk.

O zonnetje zon...

2008-05-22T16:49:00.004+02:00

Wij kunnen u melden dat de zon zijn weg terug gevonden heeft naar Valencia waardoor we terug kunnen genieten van 30 graden en meer...

Que calor

2008-05-06T21:32:00.002+02:00

Eindelijk kunnen jullie eens in jullie vuistje lachen...
We horen hier van alle kanten dat de zon eindelijk uit zijn winterslaap is gekomen in België. En natuurlijk laat ze het net nu in Valencia afweten! Alhoewel het hier nog altijd warmer is dan bij jullie is de lucht grijs. Wat voor een laffe warmte zorgt. En het ziet er niet naar uit dat het de komende dagen snel zal beteren. Dus prijs jezelf gelukkig daar in belgenland én geniet er van!!

Besos

Trinita y el Thoro

In juni al?! Waarom???!!

2008-05-04T23:32:00.002+02:00

Vandaag zaten wij als echte luie spanjaarden rond een uur of twee in onze favoriete bar met enkele vrienden. We aten een beetje (pastalunch is daar gratis op zondag dus daar profiteren wij arme stakkers ten volle van), dronken cervezas, lazen el periodico, lachten een beetje met elkaars dommigheden en maakten plannen voor de toekomst...
Helaas is hetgene wat we hier het vaakst horen als we over toekomstplannen praten: "Wanneer gaan jullie nu alweer terug naar België? In juni al?! Waarom???!!" Veel van onze internationale vrienden zijn hier toevallig aangespoeld maar beslisten wel snel dat dit de plaats was waar zij willen blijven. Zij kunnen dus niet begrijpen waarom wij vrijwillig zouden terugkeren...
En dan zitten wij even met onze mond vol tanden. Tja, waarom keren we nu weer terug? De zon, de cultuur, de fiesta's, het eten?
Maar dan gaat er weer een klein lichtje branden en herinneren we ons wat we die eerste weken hier zo hard misten en hoe graag we toen niet iedereen dicht bij ons wilden hebben. En dan bedenken we hoe graag we ook alweer écht thuis zijn...

Salamanca

2008-04-30T10:49:00.005+02:00

We hebben alweer een superavontuur meegemaakt! Een goede ouderwetse schoolreis met de bus. Bestemming: Salamanca, Segovia en Avila. Met ongeveer de helft van de erasmusbevolking van onze school kropen we op een ontieglijk vroeg uur in de bus. De rit duurde negen uren en iedereen heeft in de meest onmogelijke posities liggen ronken. Maar aangezien onze jonge leeftijd kunnen we daar allemaal nog goed tegen en was het eigenlijk verdacht plezant om zo nog eens met "de klasgenoten" een reisje te maken. We sliepen in een jeugdherberg en moesten iedere morgen fris en monter klaar staan. Maar... in Salamanca is een groot deel van de bewoners student en dat vertaalt zich in véél uitgaansmogelijkheden. Vandaar dat dat fris en monter eerder stinkend en grumpy was. Maar we lieten ons niet kennen en waren iedere dag paraat om de steden te verkennen. Zo dus, weer drie nieuwe om op ons palmares te schrijven... We hebben eens te meer weer zeer veel gelachen en onnozel gedaan en opnieuw maakten we het ons eigen een beetje moeilijker om ooit nog afscheid te nemen van ons tweede thuisland.

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/Salamanca

Dikke vette reis!!

2008-04-10T17:45:00.004+02:00

Hallo hallo. We zijn al een weekje terug van onze supertrip maar er valt hier nu eenmaal zo veel te beleven -in de zon liggen, boekje lezen, eten maken, school gaan- dat ik er nog niet toe gekomen was een blogje te schrijven!! Dus, nu zet ik me even op ons terrasje in de zon (27 graden!!) en ga ik heel eventjes terug in de tijd...

We vertrokken dus op een maandag de vierentwintigste met het allerkleinste autootje dat we konden huren: een Hyundai Getz. Hij was praktisch nog maagd, want hij had er nog maar 200 km op zitten in z'n korte leventje. Maar aangezien wij ook nog redelijk groen zijn achter onze oren konden we het direct met elkaar vinden, we doopten hem BOB. Onze trip leidde ons door Córdoba naar Sevilla en van daar naar Ronda om verder te gaan naar Marbella, Torremolinos en Malaga. Van daaruit gingen we naar Granada om te eindigen in het natuurreservaat van de Sierra Espuña. Een serieuze boterham om op tien dagen te verorberen. Maar zo gezegd, zo gedaan. We zijn als gekken beginnen rondtsjeezen in Andalucía en hebben niet veel heel gelaten. Er staat in de Trotter en de Lonely Planet niets meer waar we niet bekend mee zijn. Een heuse mélange van city-trips, natuurwandelingen (lees: beklimmingen) en kampeerplezier met de allures van een roadtrip. Gelukkig kennen we elkaar nu al wat langer dan vandaag en zijn onze scherpe kantjes geen nieuwigheid meer want we hebben wel heel dicht op elkaar geleefd. Ons tentje, waarvan ik overigens overtuigd was dat het voor drie personen was, bleek uiteindelijk toch maar geschikt voor twee. Met als resultaat dat ik negen nachten in de gleuf lag en Sarah en Thoor elk tegen het tentzeil geplakt waren. Daar bovenop is het echt nog koud 's nachts in de bergen en zo en zijn we iedere nacht met heel onze valies aan in onze slaapzak gekropen om dan 's nachts zwetend en naar adem happend wakker te worden. Dolle pret!! Maar niets kon ons enthousiasme tegenhouden. Met veel plezier liepen we onze beentjes krom om alles te bezichtigen en kookten we iedere dag ons potje op ons één miezerig klein gasvuurtje. Hoewel de graad van simpelheid allicht recht evenredig was met de graad van vermoeidheid hebben we oprecht gegierd van het lachen. En toen we uiteindelijk de weg naar huis terug moesten afleggen was dat met een beetje tegenzin. We zijn lichtelijk verslaafd geraakt aan het op-reis-gevoel en dat zijn we helaas in Valencia alweer kwijtgespeeld. Maar enfin, Bob bracht ons weer in onze thuisstad. Helaas knal in het spitsuur. Zo konden we nog eens ondervinden hoe getikt de spanjaarden ook weer zijn. Ik heb zenuwachtig heel mijn gezicht zitten openpulken en meerdere keren bijna in mijn broek gedaan op ons laatste half uurtje van de trip. We brachten Bob terug naar zijn stal en ploften moe en voldaan in onze verschrikkelijke zetels. Op naar nieuwe avonturen...

Las fallas

2008-03-22T19:51:00.004+01:00

De voorbije week zijn we getuige geweest van wat de Valencianen het hoogtepunt van het jaar vinden. De hele stad stond figuurlijk en op het einde ook letterlijk in brand!!
De Fallas zijn ontstaan uit een eeuwenoud gebruik. Voor de lente begon zette iedereen zijn oude meubels op straat en werden die in brand gestoken. Zo werd symbolisch vaarwel gezegd aan al het slechte van het vorige jaar en werd het nieuwe uitbundig verwelkomd. Nu zijn die oude meubels veranderd in prachtige beelden gemaakt van een soort papier maché. Metershoog, de een nog mooier dan de andere en uiterst spectaculair. Over heel Valencia staan er zo honderden "fallas". Iedere wijk pompt daar ongelooflijke hoevelheden geld in om te concurreren met de andere wijken. Want de falla die wint, brengt natuurlijk een enorme eer met zich mee. Tot daar toe kunnen wij als nuchtere noorderlingen best nog volgen. Maar wat volgt tart echt de verbeelding. Honderden teams zijn dus het hele jaar bezig om die beelden te maken en die kosten tientallen duizenden euro's en op het einde van de feesten... wordt alles doodleuk in de fik gestoken. Om de "boze geesten" te verdrijven... LOCO!!! Compleet gek en levensgevaarlijk. Want die beelden staan dus op kleine pleintjes, slechts enkele meters verwijderd van de huizen en de toeschouwers die de "crema" willen zien staan dus ook gevaarlijk dichtbij. Eens de boel goed aan het fikken was, begon de massa de duwen en te drummen. We werden compleet geplet, mensen begonnen te wenen en te roepen en hysterisch te worden... LEVENSGEVAARLIJK.
En toch vinden ze dat hier fantastisch, ongelooflijk.
Nu, de "cremas zijn niet het enige spektakel. Iedere dag zijn er ongelooflijk impressionante vuurwerken -echt waar, heb nog nooit zoiets gezien- waarmee dus ook weer letterlijk en figuurlijk miljoenen euro's de lucht worden ingeschoten. Ook de mascletta's zijn iedere dag van de partij. Gigantische ontploffingen die superveel lawaai maken. Iedereen in Valencia, jong, oud, man of vrouw zit ook constant bommekes af te steken. Ze smijten ze zomaar tussen uw voeten, in groepjes mensen, naar uw hoofd. Iedere dag zijn er meer dan veertig mensen die moeten afgevoerd worden met brandwonden. En toch vindt iedereen dat fantastisch.
Het moet gezegd worden, het is allemaal heel impressionant en de hele stad viert vijf dagen dik feest met concerten en stoeten en noem maar op, dus daar hebben we zeker ook van genoten, maar de valencianen zijn echt gestoord, compleet maf, getikt en volledig gaga...

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/Fallas

The Cure - Fiesta Internacional

2008-03-13T12:10:00.003+01:00

Vorige week woensdag had Valencia de eer een gratis MTV-optreden te mogen organiseren. Op de affiche stond niemand minder dan HIM en The Cure. Ze kozen ervoor dit concert te laten doorgaan te midden de Ciudad des Artes y Ciencias, echt een te zotte locatie. En we waren niet alleen want nog 28.000 andere kijklustigen kwamen opdagen!

Vrijdag stond onze Fiesta Internacional in 'mijn' bar op het programma. We hadden er geen idee van hoeveel volk er zou komen opdagen maar tot groot jolijt van Mark (mijn gay-baas) zat het boeltje tegen 12 uur stampensvol. Katrien & Sarah, hostessen van dienst, deden het nodige PR-werk en na de pre-party in de bar volgde nog een after-party in Discocity. Dit zorgde (helaas) voor veel te zatte maar wel leutige taferelen. De beoordeling van de foto's laat ik aan u over...

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/FiestaInternacional

Eentje om niet te vergeten

2008-03-02T21:36:00.004+01:00

Hehe, wij hebben er net weer een uiterst aangenaam weekendje op zitten...
De zon was zoals gewoonlijk weer eens van de partij (tot 27 graden) en daar konden we alleen maar weer eens blij om zijn. Zo hebben we Sarah, die hier even niet was, haar balkonnetje ten volle gebruikt. We hebben er ons zelfs geïnstalleerd om 's avonds naar een filmpje te kijken. Met natuurlijk een onmisbare fles cava. Zaterdag is hier trouwens een oerbelgische schotel in premiere gegaan: kip, frietjes en appelmoes! Om bij weg te kwijnen, zo lekker! De eerste officiële mascletta (mooie naam voor veel lawaai tijdens de maand maart) werd zaterdag ook een feit. Verder gingen we naar een piepklein marktje in een boerengaatje (ja, zo klein was het), liepen we rond te genieten van ONZE (ja, we spreken al in bezitsvorm) mooie stad en gingen we naar de net geopende, grootste van Europa zoo (ja, de aapjes gingen naar de aapjes kijken). Zoals je zal zien aan de foto's was Thoor redelijk gefascineerd door de neushoorns. Lag het aan de grootte van hun hoorn?? Samen met De Noor, die hier samen met vrouw en kindjes ook vrolijk een jaar aan het erasmusen is, hebben we ons kostelijk geamuseerd. En we hebben nog heel wat leuks voor de boeg: woensdag gaan we naar een gratis MTV-optreden van The Cure en HIM in de Ciudad de las Artes y Sciencias en vrijdag geven we een feestje in Thoor zijn bar. Zoals je ziet, VIIIIVVAAA ESPANAAAAAAAAA!!!!!!!!

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/LeukWeekendje02

Filmpjes:

*Triene verschiet haar een bult bij de eerste mascletta

*De climax van de mascletta

*Madagascar-beestjes in de zoo

2008-03-01T00:00:00.002+01:00

By the way: ik ben op miraculeuze wijze toch geslaagd voor al mijn vakken in het eerste semester. Helaas komen nu de moeilijkere vakken eraan. Fingers crossed!

2008-02-29T23:30:00.002+01:00

Na alle genodigde en ongenodigde (ja, voel u maar aangesproken meneer de cucaracha) gasten is het hier vanavond oorverdovend stil...
Sarah is eventjes wedergekeerd naar Belgie om zich te verenigen met haar Jelle en Thoor is zoals jullie ondertussen wel of niet wisten vollen bak aan het meedraaien in een bar hier in het centrum. Wat oorspronkelijk bedoeld was als een jobJE is ondertussen uitgegroeid tot een serieuze JOB. Het feit dat én de baas én het voltallig mannelijk personeel een mannenkontje niet te versmaden vinden en dat Thoor zijn brede borstkast als een ware lekkernij wordt gezien, heeft daar natuurlijk iets mee te maken. Er zijn zelfs al onderlinge ruzies ontstaan tussen de lovers over wie te veel aandacht krijgt van Thoor en wie nu eigenlijk de mooiste is...
Ongelooflijk onnozele praat dus die Thoor niet ongevleid over zich laat gaan. Ondertussen leert hij Spaans, ontmoet hij nieuwe mensen en schuift hij stiekem af en toe een gratis drankje over de toog naar zijn trouwe deernes: Sarah en ik...
Maar waar ik wil komen met dit hele relaas is: vanavond zit ik moederziel alleen in ons grote, boze appartement. Hoewel ik in Belgie eindeloos kon genieten en echt nood had aan tijd alleen, is die behoefte hier als sneeuw voor de zon verdwenen. Vanaf de eerste dag ben ik hier nog geen moment alleen geweest: bezoek, feestjes, etentjes, vrienden over de vloer, zelf op stap, huisgenoten die mensen op bezoek hebben,... De tijd staat hier geen moment stil. We zitten hier verdorie al een half jaar en het is voorbijgevlogen als niets...
En zo komt het dus dat ik hier vanavond eventjes een moment alleen had om wat te leuteren over tijden die komen en gaan en liefde die altijd zal blijven bestaan. Misschien een geluk dat ik hier nog niet veel alleen geweest ben of deze blog stond vol met zulk gezever! Ik denk dat het tijd wordt om nog eens met mijn wimpers te gaan wapperen voor zo een gratis drankje...

We dachten er vanaf te zijn...

2008-02-25T13:53:00.003+01:00

...helaas vond ik deze kleine snuiter vanmorgen in onze badkamer.

Muchas visitas!

2008-02-22T16:50:00.007+01:00

Hehe, wegens mijn tegenwoordige "stressy" leven liet den blog even op zich wachten...Nu is het hier terug rustig, in stil contrast met de laatste weken. We kregen namelijk heel wat bezoek over onze Spaanse vloer!
Willem, Centina, Delphine, H'arne, Ruben, Sarah en Charlot om ze maar allemaal in één adem te noemen. Met wat heen en weer geschuif van de meubels en wat gezeul met slaapzakken en matjes kregen we iedereen toch deftig in onze piso geïnstalleerd.

Centina hield ons in spanning of ze nu al dan niet haar pizza ging laten zien maar helaas kwam daar niets van in onze piso (lees "huis"). Willem bracht me terug in Hollandse sferen (nog es thanx voor den DVD maat!) en ik zag dat Delphine best goed kon aarden in de Fox Congo (de plaatselijke Decadance met hoog gehalte black people en hete lijven).

H'arne & Ruben kozen dan weer voor een mix tussen Marrokaans en Barcelonees terwijl Sarah en Charlot getuige waren van de grootste boteillon (meer dan 5000 man) van Valencia.

Nu is het hier weer pijs en vree en hebben we na het ge-city-gids (met weer een hoop kilometers op onze teller) terug tijd om even op adem te komen en ons batterijtje terug op te laten voor 5 dagen van feesten. FALLAS...

Foto's Willem, Centina & Delphine: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/WillemCentinaDelphine

Foto's Sarah & Charlot: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/SarahCharlot

Heeeellllleeeeppp!!!! De tijd gaat veel te snel.....

2008-02-17T15:59:00.001+01:00

Er volgt binnenkort weer een blogje... maar het is Thoor zijn beurt en ik krijg hem maar niet zo ver om er aan te beginnen. Dus boze fanmail mag bij deze naar hem gericht worden!! Hoe u vooral niet in.

Ode aan België

2008-02-09T21:28:00.000+01:00

Het land van lekker brood en koffiekoeken-efficiëntie-lekkere snoepen-vooral aardbeien en draculatanden-yummie chocolade-bijna gratis tandarts-rappe mensen-stress-we love it!-goedkope cafés-vettige frieten-scholen van hoog niveau-vrienden en familie-veel te snelle kassiersters-normale buren-frikandellen-biefstuk met frieten-waar we begrepen worden-dat moeite heeft met regeringen vormen-dat steun verleent aan stoute terroristen-waar geen hanenkammen, kippenbloed en varkenskopvellen in de rekken liggen-niet naar bleekwater-smakend kraantjeswater-waar gerecycleerd wordt-waar de kakkerlakken niet vrolijk overal aanwezig zijn-waar je niet verbrand door een fietstochtje te maken-waar films niet gedubd worden-waar véél knappe mannen wonen-waar de bedden lang genoeg zijn-waar lawaai onbeleefd is-waar vuurwerk enkel bij speciale gelegenheden afgeschoten wordt-waar alles tot in het oneindige georganiseerd wordt-waar mensen gewoon toegeven dat ze de weg niet weten in plaats van u verkeerd te sturen-waar de siesta niet bestaat-van vele soorten kaas-van Dr oetker-waar fietspaden overal liggen-waar trompen bijna nooit gedaan wordt-waar sauna's niet gay zijn-waar we niet moeten rekenen op internet voor contact met vrienden- van grote porties- van pralines- van duidelijkheid- van gebakken lookworsten- van nachtwinkels- van goeie muziek in de cafées- waar mannen 'nee' verstaan- van de Di en het Kruidvat- en veel meer...

Ons teergeliefde Valencia

2008-02-03T21:08:00.000+01:00

We zitten in de helft... en daar hebben we nu al spijt van. Want over de helft betekent dat ons grote avontuur eigenlijk begint af te tellen. Wat we vermoedden dat ging gebeuren, gebeurde. We zijn de moeilijke momenten opeens vergeten, gemis heeft plaatsgemaakt voor zin voor meer. Onze vriendenkring blijft zich maar uitbreiden, we maken alsmaar meer plannen en beseffen achteraf dat we totaal geen tijd genoeg zullen hebben om alles nog te doen. Opeens ademen we de valenciaanse lucht in met nu reeds een gevoel van melancholie. Ik kan me levendig inbeelden dat ik eens terug in België zal terugdenken aan Valencia met heimwee...

Hoe wij onze zalige zondag vullen...

2008-01-21T23:43:00.000+01:00

Rustig en kalm werden wij wakker. Met een vers fruitsapje installeerden we ons op ons gezellige balkonnetje. We werkten een beetje voor school, schreven een verhandelingetje, discussieerden een beetje over de leerstof. Daarna namen we rustig een douche. Aangekleed en wel gingen we een uitstapje maken naar de rommelmarkt. We kuierden een beetje rond. We kwamen terug en maakten rustig en bedaard een slaatje, patatjes met lookboter,... We staken de barbecue aan. Na ons buikje rond te eten hielden we ons een beetje bezig met lezen, luieren en wat een mens zo allemaal doet op zondagmiddag. Daarna maakten we een wandelingetje in de stad. Eens te meer heel kalm en rustig. Volgens mij zijn we nu echt geïntegreerd....

Adios invierno?!?

2008-01-19T10:34:00.000+01:00

Bij deze wil ik jullie laten meegenieten van de warme, zuiderse temperaturen. Dit was gisteren maar ook vandaag lijkt het een stralende dag te worden!
*Update: vandaag haalden we slechts 23 graden...

Fantastische mensjes

2008-01-16T20:01:00.001+01:00

Was zonet mijn mailbox aan het uitkuisen en heb de reeds talrijke troost-, lach-, onnozele en praktische mails nog eens gelezen. Wat vind ik jullie toch allemaal fantastische mensjes!!!

Maja & Jurgen

2008-01-16T11:34:00.000+01:00

Eventjes geleden al kwamen Maja & Jurgen op bezoek. Enkele foto's van hun tripje naar Valencia: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/MajaJurgen

Vogelen

2008-01-13T22:28:00.000+01:00

De 6de januari kwamen naar goeie gewoonte de 3 koningen langs in Spanje met veel lekkers. Wij besloten dat schouwspel te gaan zien en we waren niet alleen. Honderden mensen hadden hetzelfde idee. Temidden al het volk besloten we totdat de tres Reyes voorbijkwamen om de tijd te doden door wat te vogelen. Speciaal voor jullie hebben we dit op band vastgelegd!

Feliz año nuevo!

2008-01-11T22:07:00.000+01:00

Aangezien we oudejaar “op zijn Spaans” wilden vieren namen Triene, Sofie, Francis en ik, op 30 december al het vliegtuig terug naar onze piso. Hier gearriveerd bracht ik Magali en Zita op de hoogte van onze aankomst. De chicas waren hier namelijk al een dagje eerder aangekomen. Met z’n tweetjes hadden ze als gekken Valencia al meerdere malen doorkruist. Zo probeerden geen enkele vierkante centimeter Valenciaans grondgebied ongezien te laten.
Een dagje later kwam onze volgende logé ook aan. Tobias, bij wie we bleven overnachten in Barcelona, kwam op zijn beurt in sneltempo Valencia verkennen. Zo was de groep van zeven volledig!
Om de overgang van oud naar nieuw te vieren moest iedereen in tenue naar keuze zijn. Zo ontstond er een bont gezelschap van katten, een zeerover, een 80ies margi, een jaren 50-badmode-defilé en een travestiet. Mooi mooi!!!
Om geluk te hebben in het komende jaar eten Spanjaarden op elk van de laatste 12 klokslagen een druif. Dit eeuwenoud gebruik konden we natuurlijk niet achterwege laten. Bij sommigen gaf dit na zes druiven al hilarische taferelen.
De dagen nadien verkende iedereen op eigen tempo Valencia wat verder. Tobias liet ons eens zijn oosterse kookkunsten zien *JAM* en Magali vertelde ons een mooie histoire over een “vispers”. Niet veel later moesten Tobias, Magali en Zita helaas al huiswaarts keren. Ze lieten onze piso een stukje stiller maar met mooie herinneringen achter...

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/Oudejaar

Die tijd van de maand...

2008-01-08T21:32:00.000+01:00

Eens in de maand komt er bij ons iets kijken waar de meesten onder jullie ook geregeld last van hebben. Namelijk... de internetrekening. Aangezien we geen spaanse rekening hebben, moeten we iedere maand in de bank met onze factuur gaan betalen. Na eindeloos van bank naar bank te lopen op alle mogelijke uren van de dag (vóór, tijdens en ná de siesta) vonden we eindelijk welke bank ons kon helpen. Helaas bleek dat enkel te kunnen op een voor ons ondertussen onmenselijk vroeg uur. Jullie belgenlandbewoners en vroege vogels zullen ons wellicht willen lynchen als je hoort welk uur dat is. Maar het is wat het is, voor 10.30u is écht vroeg in Spanje. Zo komt het dat eens per maand een zware taak moet vervuld worden. Enkele dagen geleden was het weer zover. Om negen uur hoorde ik een klein stemmetje aan m’n slaapkamerdeur. “Katrien, we moeten gaan...” Sarah stond al klaar in haar meest sexy verschijning. Dat wil zeggen: lichtblauwe pyamabroek in haar zwarte botjes gepropt en een lange jas over haar oversized slaaptopje, haar rechtop langs alle kanten, heel kleine oogjes. Dus rolde ik ook maar uit mijn bed, al grommend (ik sta niet in voor mezelf als ik vroeg moet opstaan). Mijn mottigste trui over mijn slaapkleedje, een broek aan, zonder sokken in mijn schoenen, mijn krullebol die zonder enige moeite tegen de zwaartekracht in gaat. Kortom, we hadden er al veel beter uitgezien. Zonder verder een woord uit te wisselen, gingen we op weg naar de bank. Net voor we buiten gingen, maakte ik nog een grapje of we echt wel zo op straat konden komen. En toen gebeurde het onmogelijke. Iets waar we zelfs op dat vroege uur enkel heel hard mee konden lachen. We stapten nog maar net uit de deur toen een vijftal mannen ons kruisten en heel bewonderend begonnen te fluiten en “que guapa” (wat een schoonheid) te roepen. Zij vonden blijkbaar dat onze out-of-bed-look er best appetijtelijk uitzag. Sarah en ik wisselden een blik en konden alleen maar besluiten dat onze dag dan toch beter begonnen was dan waar we ons op hadden voorbereid. Nu, succes zo vroeg in de morgen of niet, de volgende keer is het toch thoor zijn beurt om te gaan betalen. We zullen zien hoe hij het ervan afbrengt.

Onze beste wenschen!

2008-01-01T20:44:00.000+01:00

Voor het nieuwe jaar wensen wij jullie al het beste en nog veel meer!!!
En iedereen die een onweerstaanbare drang krijgt om naar Valencia te komen is meer dan welkom!

tres besos para vosotros

Katrinita en el Thoro

2007-12-23T19:35:00.000+01:00

We zijn even op verplaatsing... zijnde belgenlandje.
Vandaar dat het eventjes zal duren voor er een nieuw, hilarisch en supertof verhaal verschijnt.
Voor de reeds teleurgestelde fans -die vinden dat het al veel te lang geleden is- zal ik mijn beste beentje voor zetten en goed uitgeslapen aan onze eerstvolgende blog beginnen. Hopelijk kan dat nu eventjes de honger stillen?!

2007-12-06T18:45:00.000+01:00

Niet om jullie jaloers te maken of zo hoor maar...
't was hier vandaag bijna 25 graden!!!!!!
hehe

Sagunto

2007-11-28T14:57:00.000+01:00

Gsm gaat niet af - 15 minuten te laat opgestaan - ontbijt naar binnen gespeeld - douchen - rugzak maken - stapschoenen aangetrokken - als echte dagtrippers trekken "Mark & Hilde" de deur achter zich dicht - Hilde begint te lopen naar het treinstation (hilarisch zicht!!!) - treintickets gekocht - trein net op tijd kunnen nemen richting Sagunto - daar aangekomen tourismebureau zoeken - met stapel brochures de stad in trekken - Hilde begint te klagen over haar heup (door het lopen) - klimmen naar boven richting kasteel - onderweg eerst een gerestaureerde arena bezoeken - het zonnetje is van de partij! - verder klimmen - kasteel uit de 1ste eeuw na Jezeke bezoeken (ferm de moeite!) - ons stokbrood met kaas en worst verorberen - de afdaling aanvatten - historisch museum bezoeken - stappen naar het treinstation - thuis voldaan in de zetel ploffen en zien dat we onze zondag weer eens goed besteed hebben.

Kleine historische achtergrond over Sagunto:

In 219 V.C. viel Hannibal het door Rome gesteunde Sagunto aan tijdens zijn tocht die hem met zijn olifanten over de Alpen leidde richting Rome. De inwoners besloten nog liever zelfmoord te plegen dan zich over te geven aan Hannibal. Hierna verklaarde Rome prompt de oorlog aan Carthago, en begon de Tweede Punische Oorlog. Rome won deze strijd, de stad werd officieël Saguntum genoemd en werd heropgebouwd.

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/Sagunto

Update piso-kalender

2007-11-26T12:34:00.000+01:00

Onze opgefriste piso-kalender is nog steeds terug te vinden op http://my.calendars.net/pisoinvalencia

Delirium

2007-11-23T16:49:00.000+01:00

Zoals jullie wel weten kreeg Thoor voor zijn verjaardag een verrassings-sunsetcruise van mij. Maar zoals gewoonlijk wist Thoor me eens te meer te overtroeven met een heel mooie dag en met als kers op de taart iets wat ik al heel lang heel graag wil doen...
Ons huisje was weer op en top versierd. De versiering herkende ik vaag, aangezien ik ze zelf had gekocht voor Thoor zijn verjaardag. Haha! Omdat ons budget beperkt is in Valencia zijn de subsidies voor decoratie en dergelijke lichtelijk teruggeschroefd. Vandaar dat wij waarschijnlijk ook kerstmis en nieuwjaar zullen vieren met happy-birthdayslingers. Waar simpele zielen niet allemaal tevreden mee zijn. De dag begon dus met croissants, heerlijke versiering, bloemen van Thoor en een mooi cadeautje van Sarah en Elise. Helaas moest ik daarna zeven uren les gaan volgen. Thoor zorgde voor welkome afwisseling met exotische fruitsla en allerlei raadseltjes die ik moest oplossen in ruil voor letters. Terug thuisgekomen kwamen mijn goede vrienden Dr Oetker en Ben & Jerry op bezoek. Tot spijt van Sarah haar maag... Uiteindelijk had ik al de lettertjes verzameld en puzzelde ik met veel moeite: "Cirque du Soleil".
Op 13 december gaan Thoor en ik, hier in Valencia gaan kijken naar hun nieuwste show Delirium!! Ik was volledig overdonderd. Eens te meer had Thoor mij bij mijn (bescheiden) pietje! Hij slaagt er iedere keer weer in om mij -die normaal alles in 't snotje heeft- compleet te verrassen. Maar ik klaag niet en onderga het met plezier...
Daarna vierden we een feestje (tot spijt van Elise haar hoofd) en ging ik slapen met een glimlach op mijn gezicht...
Merci nog voor alle reacties, mailtjes, berichtjes tot zelfs vanuit Libanon!!

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/VerjaardagKatrien

Onze Flairblog doet het goed!

2007-11-20T13:15:00.000+01:00

Sarah en ik kregen net bericht dat onze flairblog ongeveer 2000 trouwe lezers heeft!
Als je ook eens een kijkje wil nemen: op http://www.flair.be/ onder blogs!!!

Olioli!!!!

2007-11-19T00:00:00.000+01:00

Sam en Valérie, the coolest people in town, deden ons (en hopelijk zichzelf ook) een ongelooflijk plezier met een bezoekje!! Het waren vijf dagen dolle pret. Veel eten, slapen, lachen, onnozel doen en rondtsjollen... Wat wil een mens nog meer?? Ik was in elk geval superblij dat ik Valérie's eierkopje nog eens mocht aanschouwen en kon gieren van het lachen met Sam zijn verhalen over Pierreken (vooral het kwijltje dan). Ik hoop dat jullie het ook super vonden en dat jullie hier rap weer staan!!
Triene

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/SamEnValerie

Barcelona

2007-11-18T23:37:00.000+01:00

Ondertussen al enkele weken geleden beslisten Thoor en ik om onze rugzakken vol te laden en op de bus richting Barcelona te stappen . Helaas, er was enkel nog plaats om vijf uur 's morgens op Halloween. Betekenende dat we héél, héél vroeg moesten opstaan. Zoals enkelen zich nog wel zullen herinneren kan het tot catastrofale toestanden leiden als ik verplicht word om op een onmenselijk uur op te staan (remember: het kinderfietsje?!). Vandaar dat Thoor ook direct akkoord was om die nacht een taxi te nemen naar het busstation in plaats van een half uur te voet te zeulen met de rugzakken. Zo gezegd, zo gedaan... Ik werd wakker met een gigantisch ochtendhumeur en we begaven ons naar de plaats waar we normaal gezien binnen de vijf seconden bijna omver gereden worden door taxi's.
Helaas hadden de valencianen beslist doodleuk en veel te enthousiast mee te doen aan de Halloweenvibe. Wat ten eerste geen goed deed aan mijn sprankelende persoonlijkheid midden in de nacht. Ten tweede hadden ze allen gezamenlijk beslist om net op het moment dat wij één miezerige taxi nodig hadden, allemaal huiswaarts te keren. Nu kan je zelf wel bedenken wat daarvan de gevolgen waren. Aangezien we al een omweg gemaakt hadden om een taxi te pakken te krijgen, begon de tijd nu echt te slinken. Ik heb me de ziel uit het lijf gelopen, met mijn kromme pikkeltjes taxi's proberen achtervolgen en buiten adem lopen vloeken in mijn beste spaans. Thoor, wiens conditie net een klein tikkeltje beter is dan de mijne, liep zwijgend maar met een ietwat verontrustende blik in zijn ogen naast me...
We hebben het gehaald. En drie keer raden wat er gebeurde. De bus had drie kwartier vertraging en ik was de volgende dagen zo stijf als een vrouwtje van 120 jaar.
Enfin, we haalden Barcelona. En het was estupendo!
We logeerden eerst bij Tobias, mijn vriend uit België die daar nu aan het erasmusen is. Daarna zochten we onze spaanse vrienden sinds jaren op. Zij ontvingen ons werkelijk op z'n spaans. Ze namen ons mee naar de mooiste plekjes, gaven ons eten en drinken, lachten zich te pletter met ons spaans en waren simpelweg verrukkelijk spaans. Een hele mooie herinnering en ik kijk er naar uit om nog eens weer te gaan. Bij deze: Muchas gracias a nuestros amigos en Barcelona! Y hasta luego!

Katrien

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/Barcelona

even een update

2007-11-09T18:07:00.000+01:00

Even een korte update:
We zijn nog niet dood en verslonden door kakkerlakken. Maar het is even heel druk met de vele bezoeken en bezoekers! Binnenkort volgt er weer een verslagje met het nodige, hilarische beeldmateriaal!!

ps: we hebben eindelijk een mixer!! Yipppiiieee!!! ;)

Een verrassende verjaardag...

2007-10-26T17:10:00.000+02:00

Heh, eindelijk wat bekomen van mijn verjaardag, en het was er ééntje om in te kaderen.
'sMorgens (eigenlijk al bijna middag) werd ik door Katrien waker gemaakt met een vers fruitsapje en "nen kindersurprise" aan mijn bed. Ondertussen hoorde in Sarah en Elise rommelen in de keuken. Niet veel later nam Triene me mee naar de met slingers versierde living waar de tafel mooi gedekt stond en op de kaart stonden er...wentelteefjes -JAMMIE-. Ja, ik werd door de 3 vrouwen des huizes ferm gesoigneerd (wat ook wel eens mag zonder dat het mijn verjaardag is). Na het ontbijt/middagmaal ging ik wat sporten om daarna met Triene en Sarah in 'tstad wat rond te lopen. We mochten wel niet te lang rondslenteren want Katrien had al een volgende verrassing in petto.
Niets vermoedend reden we met de fiets door het park richting zee. Eens daar aangekomen en na de haven wat te verkennen kreeg ik te horen wat we gingen doen. Katrien had een boottocht met een catamaran gereserveerd met champagne aan boord! Ik een beetje van mijn melk zijnde kon alleen maar toekijken, zeer content zijn en zien dat het meer dan goed was. De boot leidde ons door de haven om daarna de Valenciaanse kust af te varen. Echt romantisch! Met de bijhorende champagne erbij kon het niet meer stuk.
Eens terug thuis waren de 2 andere chicas volop in de weer met koken. Wat bleek was dat er hot-dogs op het menu stonden (JAMMIE terug). Na dit verrukkelijke eetfestijn kreeg ik een mojito royal vorgeschoteld en eens die leeg was stond er telkens alweer een vol glas naar me te lonken. Wat een service, het zou meer mijn verjaardag mogen zijn...
En toen was het rond 11ven. De vrouwen maakten me wijs dat we uit gingen gaan maar niets was minder waar want daar ging de bel. Één na één kwamen er erasmus-vrienden toe en zo liep ons appartementje goed vol. Met wat muziek, chips, drank en niet te vergeten Katrien haar meesterlijk lekkere chocoladetaart werd het een meer dan gezellig boeltje. Rond 3 uur besloten we nog eens om uit ons kot te komen. Na lang rond te tjolen vonden we nog een uiteindelijk een "discotheek" maar eens we binnenwaren bleek dit een gaybar te zijn. Na wat onnozel te staan doen besloten we wijselijk om huiswaarts te gaan.
En ik die zei dat ik me op mijn verjaardag meestal niet echt amuseerde...Bij deze mogen er meer zijn zoals dit jaar! Nen dikke merci ook aan iedereen voor de hiep hiep hoeraas" op onze blog.

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/VerjaardagThoor

Er is er alweer eentje jarig...

2007-10-23T12:36:00.000+02:00

En deze keer is het Thoor zelf!

!!!!Gelukkige 25e Verjaardag!!!!

La naturaleza

2007-10-10T22:12:00.000+02:00

Dit weekend was er voor de spanjaarden eentje van feesterij!! Dinsdag was de feestdag van Valencia. Waarvoor wij graag willen bedanken, want voor ons betekende dat de brug maken en genieten van een lang weekend. Normaal gezien wilden we er een uitstapje naar Barcelona van maken maar omdat Thoor maandag toch les moest geven aan zijn kleine ettertjes besloten we het dichter bij huis te zoeken.

Gewapend met kaarten, brochures, folderkes en alle soorten papierkes die je je kan inbeelden baanden we ons een weg door het grote aanbod dat Valencia en omliggende streken te bieden heeft. Sarah, Thoor en ik stonden zaterdag voor dag en dauw op en bestegen ons stalen ros. Niemand kon ons tegenhouden: wij gingen naar La Albufera, een natuurreservaat op een 15 km van Valencia. Er kon niets misgaan, naar de haven en dan naar rechts...

Natuurlijk zijn we wel fout gereden. Mits een "kleine" omweg van "enkele" kilometers, kwamen we wel enkele onvergetelijke plaatsjes tegen. We picknickten in de schaduw van enkele bomen aan het strand, we zwommen (monokini) op een strand dat we praktisch voor ons alleen hadden (je moet weten dat je op het toeristische strand blij mag zijn als je met drie een plaatsje zo groot als een postzegel kan delen) en we zagen een lokale wedstrijd voor trekpaardjes. Helaas kwamen we ook de iets minder mooie kant van Valencia tegen op een godvergeten paadje. Hele bergen vuilnis en daarnaast sloppenhuisjes gefabriceerd met datzelfde afval. Eventjes slikken maar niet echt veilig, dus daar hebben we niet echt aan sightseeing gedaan. Uiteindelijk vonden we het meer en we maakten we een spectaculair boottochtje met een authentiek meneertje (let op de sigaar en de hoed!).

Eens we de hele weg terug ook weer hadden afgelegd, was mijn kont blauw (verdorie dat zadel trekt echt op niets) en mijn kop knalrood. Niet van de inspanning, maar van de zon. Voor één keer niet met factor 50 ingesmeerd en nu draag ik continu een zonnebril. Heel aantrekkelijk hoor!?!

De rest van het weekend hebben we nog de Jardin Botanic, het Cabecera-park (een natuurpark op het einde van el Jardin de Turia) en de Jardines del Real bezocht. By the way: allemaal met de fiets he. Zeg nog eens dat ik niet sport!

Dinsdag was de werkelijke viering van Valencia. Wat zoveel betekent als een vijf!uur durende
processietocht door de straten van Valencia van gekostumeerde mensen met fanfares, dansjes en noem maar op. Met als afsluiter natuurlijk een tof potje vuurwerk. Lees: vooral meer oorverdovend lawaai dan spektakel.

Een druk gevuld weekeinde dus en aan onze stapel foldertjes te zien, zullen er zo nog enkele volgen... Wanna join us?

Foto's:
*Naar het natuurreservaat: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/LaAlbufera

*Jardin Botanica: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/JardinBotanica

*Cabecera-park: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/CabeceraPark

*Feestdag Valencia: http://picasaweb.google.com/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/FeestdagValencia

La paella

2007-10-10T21:18:00.000+02:00

Al zeg ik het zelf, we hebben ons in die paar weken ontpopt tot ware keukenprins(ess)en!!
Gratin Dauphinois, vispapillotes, zelfgemaakte lasagne, courgettetaart, gevulde paprika, fusion wokgerechten, zelfgemaakte pizza, de fameuze champignon-rijstschotel van bobo, kipstoofpotje, gegratineerde tomaatjes, wentelteefjes, heerlijke barbecues, pannenkoeken, tempura, ... noem maar op!! Helaas nog geen soep want: ne mixer hebben we nog steeds niet!

Enfin, om ons helemaal te integreren in het land van de zon wilden we ons wel eens wagen aan een échte, huisgemaakte, fantastisch ruikende en uitziende en bovenal heerlijk smakende PAELLA. En wees er maar zeker van: hij was geslaagd!!
Misschien was het beginnersgeluk maar wij hopen dat we jullie allemaal eentje kunnen presenteren als jullie op bezoek komen! Voila: nog een extra reden om zeker eens langs te komen!

Foto's: http://picasaweb.google.com/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/Paella

Een kleine spruit!!!

2007-10-05T11:34:00.000+02:00

Een heel grote proficiat aan Bart en Barbara met hun kleine spruit!
Bedankt voor jullie kaartje helemaal tot in Valencia! Het hangt te pronken aan onze muur!

xKatrien

Valencia vs. Chelsea

2007-10-04T13:07:00.000+02:00

Gisteren gebeurde het onwaarschijnlijke. De 3 vrouwen des huize vroegen me om naar "de voetbal" te gaan zien. Valencia moest namelijk spelen tegen Chelsea en ze wilden eens de sfeer rond het stadion gaan opsnuiven. Ik zag dit wel zitten en na nen aperitief in onze piso vertrok ik met de 3 chicas richting Mestalla (das de naam van het voetbalstadion).

Daar aangekomen zien we een massa volk dat zich verzameld heeft rond de caféetjes met talrijke tv's die zich bevinden naast het stadion. Ik bracht de vrouwen snel op de hoogte over wie "de witte" en "de blauwe" waren om geen vreugdekreten te horen van hun kant moest Chelsea scoren...De sfeer was echt super en het doet wel iets met je als je 60.000 mensen in het stadion hoort roepen. Helaas moest Valencia het onderspit delven. Elise begon weer te socialisen en leerde zo een zekere "Mark" van nigeriaanse afkomst kennen die ons aan goedkope voetbaltickets kan helpen (zegt hij...).

Na de match bleven we nog wat rond het stadion hangen en plots stopte er een bus naast ons. Wat bleek dus de spelersbus van Chelsea te zijn. Eén voor één kwamen de spelers naar buiten en sommigen namen de tijd om wat handtekeningen te komen uitdelen.

Na dit alles gingen we op het gemak nog iets drinken allen met het idee dit zeker nog eens over te doen. Wie weet kunnen Katrien, Sarah en Elise wel tegen het eind van het schooljaar een duidelijke uitleg voor de buitenspelregel verzinnen...

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/ValenciaChelsea

Doe het met Flair!

2007-10-03T20:19:00.000+02:00

Vanaf nu kunnen jullie Sarah en mij ook volgen op www.flair.be!!!

Er is er weer ééntje jarig...

2007-10-01T10:58:00.001+02:00

2007-09-28T17:07:00.000+02:00

Bij deze willen we Barre & Kim een gelukkige verjaardag toewensen vandaag!!!

Uwen schoonsten tijd

2007-09-27T22:08:00.000+02:00

Het studentenleven is de schoonste tijd van uw leven zeggen ze...
Wel, op dit moment zorgt mijn studentenleven ervoor dat ik liefst van al van mijn terras naar beneden zou springen!! By the way: we wonen op het vierde verdiep!!

Daar sta je dan met uurroosters van ongeveer vijf verschillende richtingen...
Sarah heeft een mooi stappenplan bedacht om de chaos meester te blijven. Bij deze:

Stap 1: Zoek de vakken die je maandenlang geleden in België hebt gekozen op de uurroosters terug. Natuurlijk kan je plots enkele vakken die je opgegeven had niet meer volgen. Daarenboven kregen bepaalde vakken een nieuwe naam.
Stap 2: Krijg de ingewikkelde structuur van de lessenroosters en de namen van de lessen onder de knie. Alle jaren zitten door elkaar (wij mogen ook uit verschillende jaren kiezen), je hebt een ochtendrooster en een namiddagrooster, je hebt heel veel groepen per vak,...
Stap 3: Vraag wanhopig om hulp. Gevolg: niemand blijkt je verder te kunnen helpen!
Stap 4: Langzaamaan vind je de vakken die je graag wil volgen.
Stap 5: Begin te puzzelen met uren, lokalen, examens, credits berekenen,...
Stap 6: Ga naar de les. Daar zit je dan weer vast. We komen toe op het verkeerde tijdstip, we zitten in het verkeerde lokaal of in de verkeerde groep. We hebben duidelijk de uurroosters nog niet onder de knie!
Stap 7: GEEF HET OP en doe iets voor de afleiding. Bijvoorbeeld: laat je schminken in de Corte Ingles!
Stap 8: Begin het hele stappenplan opnieuw. Mucha suerte (veel geluk) zeggen ze hier dan!

2007-09-27T20:59:00.000+02:00

Na nu een maand op Valenciaanse bodem te vertoeven wisten we ons al wat te organiseren en in te werken met enig resultaat. We hebben een heuse "pisokalender" die jullie kunnen raadplegen om zo te weten te komen welk weekendje er nog vrij is voor een bezoekje. Bel ons, schrijf ons of laat ons weten wanneer jullie eens op logement willen komen en dan worden jullie aan de kalender toegevoegd. De kalender is te vinden op http://my.calendars.net/pisoinvalencia.

Qua "inwerking" kan ik meedelen dat ik (Thoor) een jobken gevonden heb! Vanaf aanstaande maandag mogen kindjes tussen 4 en 9 jaar mij profesor Thor noemen. Ik moet hen Engelse les geven en dit voor een nog bescheiden 16 uur per maand maar indien alles vlot verloopt wordt mijn uurrooster uitgebereid.

Verder kunnen we nog mee delen dat we na een maand onze eerste "echte", op briefpapier en met de hand geschreven brief ontvangen hebben. Waarvoor muchos gracias Tine!

Foto's fiestas, playa en parkwandelingsken

2007-09-27T20:14:00.000+02:00

Ja, er wordt hier soms nog iets anders gedaan dan studeren.
* Foto's van verschillende erasmusfeestjes met Amerikanen, Duitsers, Italianen,...Eeuhh ook wat zatte foto's met een vriendelijke taxichauffeur: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/Fiestas1
* Foto's van op de playa: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/TheBeach1
* Foto's van parkwandeling: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/UitstapjeInHetPark

2007-09-26T22:17:00.000+02:00

Onze companeros de piso hebben ook een blogje:

www.eliseinvalencia.blogspot.com

www.sarahinvalencia.blogspot.com

Originele namen, niet?

Wie zegt dat het altijd goed weer is in Valencia??!

2007-09-26T22:02:00.000+02:00

Vorig weekend hebben we een knap staaltje gezien van hoe hard het wel kan regenen in Valencia! En nu kan ik me dus ook wel degelijk inbeelden dat het hier keihard overstroomde toen de Turia nog vrolijk door de stad stroomde. Op een symbolische dag, het was net vijftig jaar geleden dat Valencia blank stond, begon het te regenen dat het goot en het is een heel weekend niet gestopt. Achteraf hoorden we dat er 100 liter per vierkante meter is gevallen! En blijkbaar vielen er enkele doden in zuidelijker gelegen Spanje. Het park (waar vroeger de rivier liep) is grotendeels ondergelopen en in onze straat konden de riolen het water niet tijdig slikken. Enfin, de zon schijnt hier dus niet altijd... Thoor voegde hier heel droogjes aan toe: "Het is hier dus niet altijd rozegeur en zonneschijn!"
Maar vandaag hebben we wel fijn liggen zonnen op ons gloeiendhete dakterras!!
Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/RegenZonneschijn

* Foto 1: door de regen losgerukt betonnen putdeksel
* Foto 3: als je naar de bank kijkt zie je hoe hoog het water kwam...
* Foto 4: ondergelopen speelplein
* Foto 5: ondergelopen skatepark

Over shit gesproken...

2007-09-18T14:12:00.001+02:00

A pretty shitty thing is ...A CUCARACHA! Enkele dagen geleden stond ik gezellig aan het fornuis een kipje te stoven zodat de chicas maar de voetjes onder tafel hadden te schuiven. Helaas werd mijn kookpartij opgeschrikt door een minder leuk voorval.
Op een gegeven moment besliste ik wat kippenbouillon uit de kast te halen. De kakkerlak die zich genesteld had in het mandje met kruiden en dergelijke zat zich te versmaden aan al dat lekkers. Hij (of zij) werd dus in zijn drukke bezigheid gestoord en besloot wijselijk het hazenpad te kiezen. Jammergenoeg liep dat pad via mijn schouder-borst-buik (ik stond te koken in bloot bovenlijf)...

Met een welgemeende "What the fuck???" en nog maar half beseffende wat er gebeurde greep ik naar de anti-cucaracha-spray. Nog even verschool het beestje zich achter het fornuis maar we beseften allebei dat er maar één van ons dit verhaal zou kunnen verder vertellen.

Onder het motto "de aanval is de beste verdediging" drukte mijn vinger zachtjes maar zelfverzekerd op de spuitbus. Na nog wat licht verzet blies Mr. Cucaracha zijn laatste adem uit.

Na ons kipje opgegeten te hebben gingen Katrien en ik de hele keuken te lijf met bleekwater. Dit gebeurde in ons ondergoed om geen vlekken te maken op onze kleren, een schoon zicht! Alles moest eraan geloven: de vloer, de kasten, het fornuis en zelf achter het fornuis werd er zorgvuldig "gefrot". Foto's hiervan zijn te zien op: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/LaCucaracha

Enkele dagen later werden we 'snachts opgeschrikt door een gillende Elise. In alle staten stond ze te springen op haar bed terwijl ze riep "NE KAKKERLAK, NE KAKKERLAK ONDER MIJN BED!". Nog slaapdronken probeerde ik in de chaos alle kalmte te bewaren. Ook Katrien en Sarah kwamen ter hulp gesneld terwijl Elise nog steeds stond te springen op haar bed. En ja, niet veel later kwam er een mooi exemplaar van onder haar bed gekropen. Terug met de spuitbus in de aanslag zagen we dat de kakkerlak de verkeerde keuze maakte door achter de deur te kruipen. Hij kon geen kant meer op! Ik keek hem recht in de ogen en met een "Hasta La Vista, baby" was de klus snel geklaard. Begrijpelijk besloot Elise die nacht maar in Sarah haar kamer te gaan slapen. Helaas kon geen van ons vieren nog met een gerust hart de slaap vatten...

Shit also happens in Valencia

2007-09-18T12:49:00.000+02:00

Enkele verhaaltjes over mijn mede-erasmusers...

-Hannes zijn portefeuille werd gestolen tijdens het eerste uur dat hij in Valencia was...

-Nele heeft drie uur lang opgesloten gezeten in haar badkamer de eerste keer dat ze een douche nam in haar nieuwe piso, de brandweer en de flikken zijn haar komen redden nadat ze uren door haar kleine raampje AAAAYUUUDDDDAAAAAMMMMEEEE!!!!! had geroepen...

-Jordan kocht een fiets op de illegale markt, hij werd helaas gevolgd en de verkoper had de fiets na een uurtje alweer teruggepikt...

-Een duitser is overvallen met een mes en heeft al zijn geld, papieren en gsm moeten afgeven...

-Heleen is met de auto naar Valencia gekomen, de ruit is ingeslaan en haar radio is gepikt...

-Vele mensen hun fiets is al gepikt...

-Elise wou in een taxi stappen en een totaal vreemde kerel stapte mee in en zei dat hij mee naar haar huis ging, ze kon hem afschepen...

Het is hier dus oppassen geblazen!!
Gelukkig wonen wij in een vrij sjieke buurt in het centrum waar het wel vrij veilig is. En natuurlijk hebben we ons hoogsteigen persoonlijke bodyguard Thoro!!!

La escuela

2007-09-16T14:01:00.000+02:00

Superblij als ik was dat ik eindelijk mijn diploma had en niet meer moest studeren, word ik hier meteen in de harde realiteit gesmeten: ik ben hier wel degelijk om les te volgen!
Al meer dan een week zijn mijn vriendjes, vriendinnetjes en ik iedere dag drie kwartier onder weg om naar het school(tje) gaan om drie uren achter elkaar spaanse les te volgen en dan weer drie kwartier op de metro te zitten om thuis te raken.
Mijn school is één van de afdelingen van San Pablo. Hou u vast: de sjiekste privé-universiteit van Spanje. Hyperkatholiek en superduur en grotendeels gefinancierd door Opus Dei (do imagine)!! Spaanse studenten moeten 6000 euro inschrijvingsgeld per jaar betalen! Je kan je wel inbeelden dat hier enkel stinkend-rijke mensen zitten. De studenten tandheelkunde hebben hier een eigen ziekenhuis om te "oefenen". Ook de journalistiekafdeling heeft zotte studio's, montagekamers en al wat je je kan inbeelden. Alle materiaal is het beste van het beste. Er wordt constant gekuist. Alles is pico bello in orde. En dan te bedenken dat wij van een school komen waar telkens als het regent de hele patio onderloopt, waar de ruiten kapot zijn, de kranen lekken en er in de gang een niet te harden mazoutgeur hangt!

Enfin, we mogen tevreden zijn. We moeten wel onze weg nog vinden in die gigantische gebouwen. Wij moeten onze lessenroosters zelf samenstellen en het is echt superingewikkeld om te kiezen tussen al de vakken uit al die verschillende richtingen! Maar we zullen er wel door ploeteren en binnen enkele weken is het alsof we nooit ergens anders gezeten hebben...

La bicicleta

2007-09-13T21:28:00.000+02:00

In Valencia hebben auto's het voor het zeggen. Claxonneren en elkaar de pas afsnijden zijn dagelijkse gewoontes. Rode lichten hebben niet veel betekenis en driedubbel parkeren is de nationale hobby. Vandaar dat niet echt veel locals zich verplaatsen met de fiets. Doch zijn er enkele dapperen die de strijd opnemen tegen het brullende gevaarte genaamd verkeer. Regelmatig zie je een enkeling vrolijk over het voetpad racen met een stalen ros. Onder de erasmusers is de fiets ook een geliefd object. Goedkoop, efficiënt en handig om thuis te raken na zware feestjes...

Bijgevolg wilden wij ons ook een exemplaar aanschaffen. Op zondagmorgen is er voor dag en dauw een zwarte markt voor fietsen. Dat betekent eigenlijk dat een heleboel zigeuners overduidelijk gestolen fietsen aan de man proberen brengen.

Iedereen had ons al gewaarschuwd dat we zeker superveel moesten afdingen en dat we ons geen brol mochten laten aansmeren. Karen, een erasmuser die hier is blijven plakken zei ons dat we zeker om vier uur 's morgens al moesten gaan omdat er anders geen keuze meer zou zijn. Een beetje vreemd, omdat wij al altijd gehoord hadden dat we tegen 6 u moesten gaan. Maar... zo gezegd zo gedaan.

Helaas is het algemeen geweten dat ik niet echt te genieten ben als ik vroeg moet opstaan. Ik werd dus niet echt strijdlustig wakker en wou zo snel mogelijk weer terug in mijn bed kruipen.

Al brommend gingen we dus op weg naar de "zwarte markt". Het bleek inderdaad een donker pleintje te zijn waar veel te veel geld werd gevraagd voor gepikte velo's. Om eventjes te illustreren: Het is hier een gewoonte als je je fiets buiten op slot zet van hem met ten minste twee sloten vast te leggen en je zadel er af te halen. Er werden dus doodleuk poepsjieke mountain-bikes verkocht met een zadel op van een oude fiets. Geen zicht!

Coit, wij wilden een fiets en ik moest er koste wat het kost een hebben want ik was niet van plan de week erop nog eens zo vroeg op te staan.

Voor Thoor vonden we vrij snel een geschikt exemplaar. De oorspronkelijke 60 euro konden we vrij snel reduceren tot 30, dus we hadden waar voor ons geld! De zoektocht voor mij was iets moeilijker. Het bleek al gauw dat we helemaal niet zo vroeg hadden moeten komen, want dat er pas later meer keuze zou zijn...

Tot ik bij een oude man een grappig opplooibaar, klein fietsje zag. Ik dacht direct: "superhandig! Want kan in de lift!"

Moraal van het verhaal is dat ik een kinderfietsje heb gekocht!!

Eerst vond ik het supergrappig, maar na een ritje naar de zee was ik er al iets minder voor te vinden. Mijn derriere deed superveel zeer (vanwege het superkleine zadeltje), mijn benen waren superstijf (ondanks dat mij benen niet echt van de langste zijn, waren de pedaaltjes toch net iets te kort) en mijn ego was een beetje gekrenkt omdat er werkelijk mensen al wijzend de slappe lach kregen terwijl ik passeerde. Tegen de volgende keer dat ik het nog eens nodig had, was de achterband al bijna plat.

Voor sommigen zou de conclusie zijn: "Ze hebben me dus toch in de zak gezet!!" Voor mij is de conclusie: "Dat komt ervan als ik zo vroeg moet opstaan!!!"

Foto's: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/LaBicicleta

QUE BONITA

2007-09-11T20:04:00.000+02:00

Heyhey, eindelijk kan ik me ook eens achter mijn laptop zetten en schrijven wat hier allemaal aan het gebeuren is!

De eerste dagen vroeg ik me serieus af hoe ik het in godsnaam in mijn hoofd gehaald had om een jaar naar valencia te willen gaan. Ik voelde mij opnieuw een klein kindje dat zich vastknelde aan een regenpijp om toch maar niet op kamp te moeten vertrekken. Compleet alleen en verdwaasd. Menige traantjes heb ik gelaten en menige traantjes heeft Thoor afgedroogd. Toen daarbovenop, net als ik huiswaarts wou telefoneren voor een hartverwarmertje de zeer boosaardige telefooncel in ons straat mijn zuurverdiende centjes opat zonder enig teken van leven te geven, brak mijn al niet zo gelukkige hartje volledig in twee. Midden op straat begon ik te wenen van frustratie en als ik had gekund was ik direct op een vliegtuig richting België gestapt!

Met mijn zakdoek doornat van het snot en al snikkend en snuivend gingen we op zoek naar een telefooncel die mij gunstiger gezind was. Ook al was ik nog maar een week weg, toch ging mijn hart als een razende tekeer toen de telefoon overging. Een welbekende: "Hallo met Inge?" deed mij nog meer beginnen grienen met als resultaat dat ik vermoed dat mijn mama niet veel verstaan heeft van mijn eerste teken van leven. Met een ietwat nasaal stemgeluid kreeg ik er dan toch uit dat alles hier heel goed was maar dat ik het toch niet helemaal plezant vond...

Niet echt een geruststelling, vermoed ik achteraf. Ook Valérie wist waarschijnlijk niet waar ze het had toen ik nogal zielig aan de telefoon hing.

Maar uiteindelijk waren de tranen op, het snot trok langzaamaan weg en het begon me weer te dagen waarom ik dit wou doen...

Valencia is een fantastische stad, betoverende gebouwen, supergezellige parken, massa's winkels, lekker eten, prachtige cultuur en een bruisend nachtleven. Kan het nog mooier zijn??

Calle del Mar 39

2007-09-11T16:56:00.000+02:00

En ja, we zijn wel degelijk in Valencia toegekomen! Na enige vertraging nu toch de foto's en eerste reacties want we hebben hier nog niet stilgezeten.
Na terug een tripje van een uur of 7 kwamen we zonder ons te vergissen in de Calle del Mar aan. Deze straat bevindt zich in het hartje van Valencia en raar maar waar, recht voor ons deur vonden we parkeergelegenheid om gans onzen boel uit te laden. Zo gezegd zo gedaan en nu was het enkel nog even wachten op de huisbazin om ons de sleutels te overhandigen. Na een kwartiertje konden we onze nieuwe woonst voor het komende jaar bezichtigen. De lift brengt ons naar het 4de verdiep waar we een ruim appartement met 3 slaapkamers, een badkamertje, een keuken en een ruime living met balkon te zien krijgen. We gaan ook snel eens kijken naar het al veelbesproken dakterras waar de barbeque al schoon naar ons staat te lachen. Patrick beslist om ons nog een dagje of 3 te vergezellen en ondertussen zijn Sarah en Hannes, onze 2 flatgenoten, ook aangekomen.

Met Patrick zijn we naar het museo del sciences (soort van technopolis) en naar Oceanografic (een enorme onderzee wereld) geweest. Helaas hebben we hier geen foto's van omdat we "den kodak" vergeten waren. Beiden zijn zeker een aanrader om een te komen bezichtigen! Ook zetten we onze eerste stappen in het Parque del Turia. Dit is een gigantisch park dat zich door heel het centrum van de stad kronkelt. Vroeger was dit namelijk een rivier maar na enkele enorme overstromingen die Valencia totaal blank zetten heeft men beslist de rivier om te leiden en er een park van te maken. Dit is nu een ideale plaats geworden om even tot rust te komen, te gaan lopen of fietsen, met kinderen te gaan spelen of om naar de openluchtcinema te gaan.

Al snel merken we op dat er niet ver van ons appartementje werken bezig zijn in een café en dat er in de container voor de deur ervan wel wat "schoon gerief" ligt. Na wat erin te snuisteren vinden we een schone collectie van oude platenhoezen die we als een mooie decoratie zien voor onze nog kale livingmuur. Ook nemen we eens de tijd om King wat op te lappen met een tube goeie "col" en na enige droogtijd krijgt ook hij een plaatsje in de living.

We beginnen zo stilaan onzen draai te vinden en haasten moeten we ons hier niet want winkels zijn toch open tot 21 à 22 uur. Onze eerste 2 kakkerlakken hebben we al gespot maar dit waren maar zeer kleine exemplaartjes. Hopelijk blijft het daarbij...

Verder kunnen we nog zeggen dat we vanaf nu een nieuw spaans gsm- en vast telefoonnummer hebben, nl.

0034/693.461.473 (gsm Katrien)
0034/693.461.472 (gsm Thoor)
0034/963.917.685 (vast toestel)

Ook kunnen jullie steeds schrijven naar het volgende adres:

Katrien en Thoor
c./ Mar 39 pta 7
VALENCIA 46003

Foto's: http://picasaweb.google.com/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/AangekomenInValencia

Hasta luego!

Op naar Castelbo...

2007-09-06T14:49:00.000+02:00

En op de 11de dag schiep God internet...
Na de opkuis van onze fiesta restte ons niet veel tijd meer vooraleer we vertrokken want na nog twee nachtjes slapen was het zover. Rond een uur of 4 's morgens de blauwe camionet in en Patrick (Vader Baetens), Katrien en ik verlieten ons kleine België.
Na een trip van zo'n 1300 km kwamen we eindelijk aan in Castelbo, een dorpje in de Spaanse Pyreneën nabij Andorra waar Patrick en aanverwanten al 25 jaar met de moto's en ander meerwielig gespuis naartoe trekken.
Helaas viel het weer de eerste dagen tegen, en wij die hier naartoe trokken om de Spaanse zon te vinden...Maar niet geklaagd, onze droevigheid werd steeds opgekrikt door het eten die we voorgeschoteld kregen, niet normaal lekker en veeeeelllll!
Gelukkig kwam de zon er de laatste dagen goed door en was ik klaar voor mijn eerste moto-enduro-trip met Patrick. Na enkele keren de afgrond voor ogen te hebben gezien kreeg ik het toch aardig onder de knie. De dag erna deden we dan met ons drieën een motorit door de bergen en daarbij kon een bezoek aan het dorpje "Tor" niet ontbreken (zie foto's).
Daar zat het vol met perros (honden) en ik vrees dat er in de worst die ik er at wel eens eentje kon voor gesneuveld zijn. Pa, speciaal voor jou heb ik een foto van "nen zwarten Braco" genomen.
Terwijl de temperatuur bleef stijgen gingen Katrien & ik de dag nadien naar "het badje". Een ontzettend mooi valleitje waar zich een rivier door waant, vol met kleine en grote badjes om uiteindelijk uit te monden in een groot meer (zie foto's).
De laatste dag genoten we van wat rust aan het zwembad op de camping waar Katrien tijdens het zonnen aangevallen werd door King Ding-A-Ling himself! Dit zal hem gespeten hebben aangezien King al snel van een Tom Boonen in "nen Armstrong" werd getransformeerd. Iedereen dacht dat King zijn laatste zucht gegeven had maar hij had het (k)loodje nog niet gelegd (wordt vervolgd).
De dag nadien werd de camionet weer volgeladen, moto opgeladen en

wij afgeladen vol zittend met spaning rijdende richting Valencia.

Fotos: http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/OpCampingInCastelbo

Foto's Fiesta Total made by Zoob

2007-09-06T13:23:00.000+02:00

Eerst en vooral willen we iedereen bedanken die naar ons feestje gekomen is. Tot in de vroege uurtjes gingen we verder en nu rest ons enkel een hoop mooie herinneringen. Om deze op te frissen kunt u de foto's van nonkel Toon bekijken op de volgende link: http://picasaweb.google.be/toonmaertens/ThoorEnKatrien2007_08_18?authkey=NNmB_Zna-_0

In navolging hiervan nog enkele foto's van onze Fiesta gemaakt door Zoob - http://picasaweb.google.com/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/FotoSFiestaTotalMadeByZoob.

Aan beiden veel veel dank om foto's te nemen!

UPDATE: nog foto's van het feestje en van de ravage achteraf op http://picasaweb.google.nl/Katrinita.en.El.Thoro.in.Valencia/FiestaTotalDeel3

18 augustus Fiesta Total

2007-07-31T17:50:00.001+02:00

Katrinita & El Thoro

vertrekken voor een jaar naar het zonnige Valencia
daarom nodigen we jullie uit voor ons benefiet alias 2de feestje

Fiesta Total

Met sangria, perros calientes, zwoele ritmes, knappe muchachas,
stoere hombres en natuurlijk...
een grote spaarpot voor gulle donaties!!!

Zaterdag 18 augustus vanaf 18u

Zien we jullie graag komen om (voorlopig) afscheid te nemen,

e-mailadressen uit te wisselen en een dansje te plaatsen

Begoniastraat 27, Eke